De beste wensen

“Gelukkig nieuwjaar”, “De beste wensen”, Kaboem! Flits! Boem! “Jij ook gelukkig nieuwjaar”.

Het zal u vast niet ontgaan zijn. Het jaar 2018 is begonnen en we zitten alweer halverwege de eerste maand van het jaar. Facebookberichten vliegen mij om de oren: van terugblikken op 2017, vooruit kijken naar wat 2018 ons zal brengen tot “Wij wensen u een gezond nieuwjaar”. En in de laatste wens zit hem voor mij de crux. Het is namelijk niet voor mij weggelegd om aan die wens te voldoen. Want ik weet dat het jaar 2018 voor mij geen gezond jaar zal zijn. Epilepsie zal ik mijn leven lang bij mij dragen en zo zijn er meer ziektes waar je niet meer van afkomt. Ik hoop dat mijn medicatie de insulten onder controle krijgt in 2018, maar die medicatie neemt de onzekere diagnose nooit weg.

Mijn man zei laatst tegen mij: “Anita, je bent ongeneeslijk ziek”. Bam! Dat zijn woorden die hard binnenkomen. En hoewel mijn eerste reactie is om fel tegen hem in te gaan, is mijn tweede reactie (wanneer ik tot rust ben gekomen) om te gaan zitten, na te denken en deze verdrietige woorden een plekje te geven. Epilepsie is niet het eerste wat bij mij opkomt wanneer ik denk aan een ongeneeslijke ziekte. Er zijn veel ziektes die niet alleen ongeneeslijk zijn, maar ook dodelijk. En wat ben ik dankbaar dat ik dan epilepsie heb, een ongeneeslijke ziekte maar gelukkig niet direct dodelijk.

Mensen een gezond nieuwjaar wensen, hoe algemeen het ook wordt bedoeld, die doen pijn. Aan de andere kant vraag ik mij af: “Is dat echt wat we andere mensen gunnen?” Geloof mij, ik gun iedereen een gezond leven. Maar gezondheid is mijns inziens niet het belangrijkste in het leven, ook niet vòòr mijn diagnose. Gelukkig zijn des te meer. En laten we nou net op gelukkig zijn zelf invloed kunnen uitoefenen. De kracht zit in jou. Ik wil je graag de wijsheid brengen dat mensen ongeacht hun ziekte ook een gelukkig leven kunnen leiden. Want denk nou zelf: Wat heb je aan een gezond en ongelukkig leven? Ik teken dan liever voor een ongezond en gelukkig leven.

Zal ik u een geheimpje vertellen? Zonder mijn diagnose had ik mijn droom niet nagejaagd. Ik wilde zo graag schrijven, maar was te onzeker en had nooit echt een pakkend onderwerp. En opeens kreeg ik een epileptisch insult en kwam het geluk mijn kant opwaaien. Het leven kan je zoveel brengen, het is maar net hoe je het ziet.

Ik wens u allen een gelukkig 2018!

Geschreven: Januari 2018
© Mama in de val

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close