Doe je mee aan de quiz?

We beginnen vandaag met een meerkeuzevraag.
Wat is de titelverklaring van: “Mama in de val?”

  1. Het gaat over een moeder die valt door de aandoening epilepsie
  2. Mama voelt zich in de val zitten doordat zij een epilepticus is
  3. Na elk insult voelt zij zich in een neerwaartse spiraal zitten, in een val naar beneden

Ja, ik ken jullie langer dan vandaag en jullie gaan nu op zoek een eenzame letter in de onderstaande tekst. Maar eerst wil ik dat jullie zelf nadenken over het antwoord alvorens jullie de ogen over de tekst laten glijden. Pompidom, ik wacht…
Ik ben jullie te slim af geweest, want ik heb geen dikgedrukte letter in de tekst gezet. De eenzame letter zal je niet vinden. Zo zie je maar, de intelligentie is nog aanwezig, niet alle delen van mijn hersenen zijn blijkbaar aangetast. Het juiste antwoord is, alle bovenstaande antwoorden. Ik houd ervan om zinnen te bedenken met een dubbele lading en in dit geval dus een driedubbele lading. Ik ben er erg trots op, ik kan mijzelf wel een schouderklopje geven. Weet je wat, ik doe het gewoon. Momentje…hoppa gedaan!
A. Ik schrijf over de gebeurtenissen rondom mijn aandoening. Alles wat ik letterlijk meemaak tijdens een insult, maar ook zeker over de gevolgen van epilepsie. De gevolgen zijn voor mij ingrijpend, confronterend en levensbepalend. Wanneer ik vragen krijg van mensen om mij heen, zoals: “Ben je er weer een beetje bovenop gekomen?” Het is lief dat mensen aan mij denken, maar om er weer bovenop te komen na een insult heeft tijd nodig. Dat lukt mij niet na één week. Lichamelijk ben ik hersteld, maar het psychische herstel heeft meer tijd nodig. Er heerst daarover nog onwetendheid wat ik wil verhelpen door het schrijven van mijn teksten. Met de tijd slijt het verdriet en de angst, maar na elke insult is deze periode langer en donkerder.

B. Epilepsie heeft mij vrijheid beperkende maatregelen opgelegd. Ik voel mij als een muis in een val, alleen heb ik geen kaas als beloning gekregen. Ik ben in deze val gedrukt door iets waar ik zelf niets aan kan doen, wat voor veel aandoeningen geldt. Opeens laat de aandoening zich zien in mijn leven en helaas is het niet opeens weer weg. Alle gezinsleden hebben het “ik-lijd-aan-de-gevolgen-van-epilepsie-virus” opgelopen. Ook zij zitten noodgedwongen in deze val.

C. Het voelt alsof ik in een diepe emotionele put ben gegooid na een letterlijke val (insult). En na elk insult is de weg naar boven langer en zwaarder. Ik worstel nog steeds met mijn gevoelens, emoties en gedachtes rondom deze aandoening, zoals te lezen valt. Ik weet ook dat dit slijt en dat er een moment komt dat ik een langere tijd niet aan de aandoening zal denken. Al is er nog nooit een dag geweest sinds de diagnose dat ik niet aan mijn epilepsie denk. Ik schrijf vaak “mijn epilepsie”. Het is helaas niet zo dat ik als enige deze aandoening heb en er patent op heb. Ik denk dat het meer komt, doordat de aandoening een deel van mij is geworden. Ik weet dat er tijden aankomen dat de epilepsie meer naar de achtergrond verdwijnt, maar wanneer deze tijd aanbreekt weet ik niet. Hoe irritant voor een control freak! En hoe irritant is deze aandoening dan ook, helemaal de vorm die ik heb (epilepsie die zich niet van te voren aankondigt). Karma is a bitch!

En? Had je het antwoord goed? Dan mag je door naar de volgende ronde. Iedereen wil toch die koelkast winnen!

Geschreven: Juli 2017
© Mama in de val

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close