Let it go

Oh gut, daar komt ze weer met een liedje aan, dit keer van Frozen, hoor ik de lezers al van ver denken. Ditmaal is dat niet het geval, hoewel het lied wel elke weer ten gehore wordt gebracht door bepaalde vrouwelijke bewoners in dit huis. Ik voel dat het loslaten me steeds makkelijker afgaat tegenwoordig. Hoewel makkelijker afgaan niet eens de gehele lading dekt, het loslaten gaat natuurlijker en dat voelt zalig. Voor de mensen die in mijn leven zijn gestapt als lezer van deze blog. Geloof me als ik u zeg: “Ik was een totale “controlfreak”, denk je aan controle dan denk je aan Anita. Het hielp mij als ik alles van te voren kon plannen, allemaal vinkjes op mij ‘To do lijst’ kon zetten en rustig kan zitten op de bank wanneer alle zaken geregeld waren die in mijn agenda stonden die dag. Daarna kwam mijn lichaam tot rust, relatieve rust in retrospectief. Om het wat levendiger te maken, een paar voorbeelden, Juli: cadeautjes liggend op zolder voor iemand die in oktober jarig is, hondenoppas regelen in juni wanneer je een weekend weggaat in mei (ja, het jaar erop!) of een ingekleurde tekening al klaar hebben liggen voor de juffendag een maand later is nog zo’n gouwe ouwe.

Hoe naïef ook, ik zag niet waar ik deze rust vandaan had gehaald. Hoe kon het, dat ik “de oppercontroler”, zomaar een boete van de bibliotheek in de wacht had gesleept of een te laag saldo op mijn bankrekening had staan om boodschappen te betalen? En och, wat was ik trots dat het mij gelukt was. De controle vloeide weg uit mijn handen, ik heb het niet zien gebeuren, ik heb het niet gevoeld opeens was het daar. Het voelde als een bevrijding. Waar ik altijd overal bovenop zat, zat ik nu achterover geleund met mijn voetjes omhoog mijzelf te aanschouwen.

Controle hebben over alledaagse zaken geeft, of liever gezegd gaf mij houvast. Ik verlies tijdens een epileptisch insult letterlijk de controle over mijn hele lichaam. Ik voel niets aankomen en ben weg van de wereld. Doordat ik merk dat mijn wereld niet vergaat na dit controleverlies, heb ik veel zaken los kunnen laten. Ik merk letterlijk aan mijn lichaam dat het mij verlichting geeft. Het stomme is, dat ik mijn psycholoog nodig had om tot dit inzicht te komen. Als ik het nu lees, dan kan ik bij zin één al ontcijferen dat dit de achterliggende reden zou zijn. Alleen was ik er zo in gezogen dat ik het zelf niet zag.

Het voelt zalig om niet binnen het uur te moeten reageren van mijzelf wanneer ik een berichtje van iemand krijg. Het is oké als we ’s ochtends bedenken om naar het strand te rijden en vergeten om een bikini mee te nemen. De wereld vergaat niet als ik zonder lijst mijn boodschappen ga doen. En sorry juf als je dit jaar de tekening een dag na jouw verjaardag krijgt. En nee, het was niet de bedoeling om 364 dagen van te voren u te feliciteren.

Geschreven: April 2018
© Mama in de val

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close