Woensdag Wenkbrauwdag

Ik sta voor de spiegel in de badkamer. Kleine haartjes vallen in de wasbak. Het is Woensdag Wenkbrauwdag. U kent de woensdag misschien beter onder de noemer: Woensdag Wasdag. Dat doe ik ook graag, maar bij mij is het ook mijn Wenkbrauwdag. Ik heb namelijk structuur nodig om mijn doelen te behalen. Eén doel is: mijn wenkbrauwen in model houden. Het is een actie wat ik vaak vergeet. Ik ben al blij als ik onthoud om mijn haren te wassen.

Pomrom pomdidom ridadoewee. De muziek valt mij opeens op. Het is een nieuw nummer waarbij tekst wordt gebruikt. Het is niet erg, het maakt me bewust van de muziek waardoor ik afgeleid raak van de pincet. Anne merkt het ook op en zegt: “Oei, dat krijg je met Spotify. Dan gaat hij zelf bedenken welke muziek nog meer in het rijtje past.” Heerlijk, ik houd van die eerlijkheid, dat men gewoon toegeeft dat dit niet in de planning stond.

Ik voel me goed. Ik voel de energie terugkeren in mijn lichaam. We gaan langzaamaan uit de overlevingsstand. Want dat is waar ik het afgelopen jaar, misschien wel anderhalf jaar in heb gezeten. De dag doorkomen was mijn eerste doel. De dag doorkomen zonder uitgeput op de bank te zitten was mijn tweede doel. Als derde doel wilde ik weer van de kleine dingen genieten in mijn leven. En toen dat behaald was kon ik weer tijd besteden aan de kinderen en hun aandacht geven. Los van het feit dat ik ze eten gaf, hun haren vlocht en hen voorlas op de bank. Ik kon hen weer echt de mama geven die ik was. Ik kan weer stoepkrijten, ik speel verstoppertje, ik schuif alle tafels en stoelen aan de kant om met hen te dansen en ik kan een wedstrijdje met hen spelen. Wie wint de race: grote smurf op de step, tussen-in smurf op de fiets of mama smurf met de loopwagen. Het laatste doel lukt me nu allemaal bovenop de eerdere doelen die ik heb behaald.

Nu wordt het weer tijd voor Anita. Dat betekent nieuwe kleding kopen, spelletjesavonden inplannen en naar de schoonheidsspecialiste. Het is heerlijk om bij Salon Anne te mogen vertoeven. Ik stap in de behandelruimte in voel een warmte over mij heen komen. Het voelt als thuiskomen, maar tegelijkertijd lijkt het of ik een andere wereld in stap. De wereld van volledige ontspanning. Daar zit de kracht van Anne. “Hoe gaat het met de kleine? De vorige keer dat je hier was, was je zwanger, toch? Ik zag de baby toen nog bewegen tijdens de behandeling.” , vraagt Anne. Dat is waar je mij als klant mee pakt. Daadwerkelijke interesse tonen in de klant en erop terugkomen. De warmte die ik voel komt grotendeels daarvan.

Het is Dolle Dochter Donderdag in augustus 2027. Ik lig weer in de verwarmde behandelstoel en naast mij ligt mijn oudste dochter. Samen ontvangen wij een heerlijke gezichtsbehandeling. Inclusief het epileren van mijn wenkbrauwen. Want helaas heeft het doel: Woensdag Wenkbrauwdag die negen jaar niet overleefd.

Geschreven: April 2018
© Mama in de val

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close