New York

 

Concreet oerwoud waar dromen worden gemaakt, er is niets dat je niet kunt doen. Ja, ik ben zo’n ei die songteksten letterlijk gaat vertalen in haar hoofd. En daar heb ik het dit keer niet bij gelaten. Ik zet het ook nog eens op papier. Alstublieft. Mijn letterlijke vertaling van een gedeelte van het mooie lied: New York – Alicia Keys.

Van dit lied gaat mijn hart sneller kloppen, de adrenaline giert door mijn lijf. De wereld ligt aan mijn voeten en dat is niet alleen omdat zij het zingt. Elk woord dringt door tot aan alle vezels in mijn lichaam. Ik houd van muziek. Maar volgens mij heb ik dat weleens eerder vermeld. Tja, die Anita gaat van vertaling naar herhaling. En nu zit u ermee opgescheept.

Doch heeft de songtekst mij geholpen om mijn eigen dromen waar te gaan maken. De droom om bewust jong moeder te mogen worden werd werkelijkheid. Aan deze gemaakte keuze zat de consequentie dat we niet de hele wereld hebben kunnen zien voordat we aan kinderen begonnen. Maar toen bedacht ik mij: “Maar Anita, je kunt nog steeds de wereld zien, maar dan nu mét je kinderen!”. Wat een blijdschap gaf die gedachte mij. Zo’n reis gaat nog meer diepgang brengen doordat we het met de drie smurfjes mogen beleven.

Deze droom heb ik even op de lange baan moeten schuiven. Want een andere droom kreeg voorrang. Wij hebben ervoor gekozen dat ik stop met werken bij mijn werkgever. De baan waar ik 8 jaar liefde en zaligheid heb gegeven en minstens zo hard weer terug kreeg, zeg ik nu vaarwel. Het werken met jongeren met een licht verstandelijke beperking gaf veel voldoening. Prachtig om de reis te mogen meemaken en te zien dat ze zich ontwikkelen tot de respectvolle puber die zij zijn en hun mannetje weten te staan. De passie is langzaam uit mijn lichaam geslopen en mijn hart is ergens anders harder voor gaan kloppen. Het boek gaat sluiten en dat voelt oké. Dubbel, maar het is goed. Maar waar is haar hart dan sneller van gaan kloppen, hoor ik u denken? Mogelijk kunt u dat zelf al invullen, want u leest het nu, zelfs letterlijk. Mijn hart is sneller gaan kloppen van schrijven. Ik vind het prachtig dat ik van mijzelf en zeker ook van mijn man mijn droom mag najagen en kijken waar dit schrijven mij uiteindelijk gaat brengen.

Concluderend: het betekent dat er één geldbron is opgedroogd. Ik dacht dat ik met dat geld de wereld wilde gaan ontdekken met ons gezin. Heerlijke momenten meemaken en herinneringen maken die voor altijd bij me zouden blijven. Tijdens een fijn gesprek met mijn man zei hij: “Ja Anita, dan ga je nu minder gelukkig zijn op je werk voor 40 weken in het jaar (het geluk van werken in het onderwijs) om vervolgens een paar weken per jaar gelukkig te zijn. Is dat niet een beetje krom?”. En daar had hij een punt.

Ik haal mijn geluk nu uit het schrijven. Ik vind het magisch dat letters woorden worden, woorden zinnen en zinnen een mooi diepgaand en inspirerend epistel. Ik geniet van reacties en complimenten van mensen die me benaderen. Ik groei er van en ontdek een hele andere wereld. Namelijk de schrijverswereld. New York moet nog even wachten.

Geschreven: Februari 2018
© Mama in de val

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close