En rijd dan niet stilletjes ons huisje voorbij

En rijd dan niet stilletjes ons huisje voorbij. En dat is juist wat hij wel telkens doet. Niet Sinterklaas hoor, ik ben rijkelijk verwend. Maar wel de postbode.

Wachttijd

Ik wacht al acht weken op een brief van het CBR. Een inhoudelijke reactie op mijn Gezondheidsverklaring. “Door drukte kan het helaas wat langer duren voordat u een reactie krijgt. Als u na 8 weken nog niets gehoord heeft, neem dan even contact met ons op.” Je krijgt mij niet snel boos. Maar ik merk dat dit hele gebeuren mij erg hoog zit. Hoe kan het dat een overheidsinstelling zulke lange wachttijden heeft. Van te voren geven zij aan dat ik binnen vier weken een reactie krijg. Binnen die vier weken krijg ik een mail dat het langer duurt voordat ik een reactie krijg. “Heeft u nog geen reactie gehad binnen acht weken? Dan moet u contact met ons opzoeken.” Serieus! Ik moet er ook nog zelf achteraan wanneer ik nog niets gehoord heb. Toen ik dan las ben ik even buiten mijzelf gegaan en ben ik naar de website van het CBR gegaan.

Klacht

Ik heb een officiële klacht ingediend. Een dag later ben ik gebeld om mijn klacht mondeling toe te lichten En weer een dag later kreeg ik een poststuk met de bevestiging dat ze mijn klacht gaan onderzoeken. Zie je wat ik schrijf? Ze reageren binnen één dag op een klacht. Maar een reactie op mijn Gezondheidsverklaring laat nog op zich wachten. Let wel: ik heb betaald voor die Gezondsheidsverklaring. Dan mag ik toch wel iets terug verwachten.

Fantasie

Als alles geregeld was zou ik nu al mogen rijden. Ik wil ook gewoon weer met piepende bandjes door de bochten scheuren. Ik wil ook gewoon weer tekeer gaan tegen mijn medeweggebruikers: “Doe eens normaal! Ik kom gewoon van rechts!” of “Jemig! Wat denk je wel niet. Gebruik dat knipperlicht. Het zit niet voor niets op je dikke Audi, aso!” Ik kijk er ontzettend naar uit, dat begrijp je 😊.

Mazzelaar

Ik heb geluk. Geluk met het huis op de plek waar ons huis staat. Ik woon op 100 meter afstand van de basisschool. Onze supermarkt ligt op 500 meter afstand. En de grootse heide om de hond uit te laten en vooral om mijn hoofd leeg te krijgen kan ik vanuit onze slaapkamer aanschouwen. Als ik dit zo lees mag ik eigenlijk niet klagen. En toch vind ik dat ik recht heb op deze klacht. Ik wil gewoon die vrijheid terug en wel nu.

Ik hoop je binnenkort te zien in de auto. En oh wee, denk erom dat je je knipperlicht gebruikt!

 Geschreven: 13 december 2018
© Mama in de val

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close