Controle

Welke kant ga ik op met dit blog, want controle kan ik meerdere varianten terugkomen. Ik weet het, jullie niet. Ach een klein binnenpretje hier achter mijn laptop. Het gaat ditmaal over de controle-afspraak in het ziekenhuis aankomende vrijdag. Het gaat niet zomaar een controle worden. Want we gaan bespreken wat ik altijd al heb willen bespreken. Maar waarvan de uitkomst nooit het gewenste was mijns inziens. Dit keer gaan we weer een nieuwe poging wagen.

En eigenlijk vind ik het best wel spannend om dit op (spreekwoordelijk) papier te zetten, want ik weet dat mensen er een mening over hebben. En hoewel mensen altijd een mening over mijn blogs hebben, vind ik het ditmaal lastiger. Nog een leerpuntje om daar mee om te gaan. Het helpt mij in ieder geval al door het te posten. Stap 1 😊.

Ik wil gaan stoppen met de medicijnen. Anti-epileptica is troep met een hoofdletter T. Ik geef je een korte opsomming van de bijwerkingen:

  • Vermoeidheid
  • Trage informatieverwerking
  • Huiduitslag
  • Agressie
  • Duizeligheid
  • Slaapproblemen
  • Diarree
  • Misselijkheid
  • Pijn in gewrichten

En dan is dit alleen nog maar de opsomming van de bijwerkingen die vaak voorkomen. En helaas kan ik er al een paar aanvinken.

Ik ben dolblij dat ik op dit moment 604 dagen insultvrij ben. Het geeft veel zelfvertrouwen. En dit zelfvertrouwen gaat wankelen op het moment dat ik geen medicijnen meer ga slikken. Ik wil gewoon weten of de insulten gerelateerd zijn aan de extreme vermoeidheid tijdens de zwangerschap. Daarnaast heb ik geen idee of deze medicijnen mij hebben geholpen om de insulten te onderdrukken of dat mijn lichaam uit zichzelf al geen insult meer heeft gehad. Ik weet het niet.

En de enige manier om erachter te komen of mijn lichaam het helemaal zelf kan, is door te stoppen. Ongelooflijk spannend en eng, maar ik sta er volledig achter. En ik niet alleen, mijn hele gezin gaat ervoor. Ik heb het er met onze kinderen over gehad en ze snappen het. (Hoewel onze tweejarige zoon alleen maar: “pil, pil, pil”, riep.) We zijn sterk genoeg om deze reis aan te gaan. Ze weten wat ze moeten doen in het ergste geval. Krijg ik toch een insult dan ga ik mijn hele leven aan de medicijnen. Het is niet anders.

“Maar je hebt net je rijbewijs weer terug?!”, zeggen mensen tegen me. Ja, dat klopt. Dat is een juiste conclusie. En misschien raak ik die ook weer kwijt, ook dat is niet anders. Het rijden is fantastisch. Rijden zonder medicijnen is nog fantastischer. En de enige manier om dit voor elkaar te krijgen is door in het diepe te springen. Wij gaan samen het pad bewandelen.

Voor nu moet ik hard aan de slag om mijn zoon de volgende zin te leren: “Geen pil, geen pil, geen pil.”

Geschreven: juni 2019
© Mama in de val

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close