I’m on my way

Tell everybody I’m on my way
And I just can’t wait to be there
With blue skies ahead, yes
I’m on my way
And nothing but good times to share
I’m on my way
Yes I’m on my way

Phil Collins – On my way


“Anita, wat je van jezelf verwacht is heel wat anders dan wat je zelf wilt”. Zo…..ook hallo! Dat is een binnenkomer. “Het is belangrijk om te weten wat je wilt in je leven” legt de “praatgrage psycholoog” bij mij neer. Op het moment dat hij dit zegt valt bij mij het kwartje. In mijn geval liggen mijn gedachtes op sommige punten “wat ik van mijzelf verwacht” en “wat ik wil” mijlenver bij elkaar vandaan. Ik verwacht van mijzelf dat ik na mijn zwangerschapsverlof en aangeplakte verlofdagen mijzelf weer op de rit heb en dat ik weer aan het werk ben. Ik wil mijzelf weer op de rit hebben en aan het werk zijn, maar daarbij wil ik mijzelf geen tijdsdruk opleggen. Zonder tijdsdruk presteer ik beter en weet ik dat ik dieper ga voor mijn herstel en dit voor de langere termijn meer oplevert. “Waarom leg ik die lat voor mijzelf dan zo hoog, terwijl ik weet dat dit mijn herstel in de weg staat?” vraag ik mijzelf hardop af in het kamertje. (Ik maak het de psycholoog zo wel erg makkelijk om zijn geld te verdienen) Een lat die niet bereikbaar is, kan alleen maar teleurstelling brengen, bedenk ik mij. En zo vind ik een weg in mijn gedachtes en durf ik gaandeweg keuzes maken met betrekking tot mijn werk. Keuzes die ik niet eerder uit durfde te spreken, maar al wel voelde. Ik wil volledig achter mijn keuzes staan en mijn verwachtingen op een lager pitje zetten.

“Je hebt aangegeven dat je een denker bent, lukt het je om uit die gedachtes te komen en je focus te verleggen?” vraagt mijn psych. “Als ik merk dat ik teveel nadenk en het gaat mij in de weg zitten, lukt het mij door externe zaken om mijn focus te weerleggen”, antwoord ik. “Dat is mooi, heb je weleens van ACT (Acceptance and Commitment Therapy) gehoord?”, “Nee, maar dat gaat u mij nu vast uitleggen” dien ik hem van repliek. In deze vorm van therapie leer je om gevoelens, gedachten en omstandigheden te accepteren zoals ze zijn. Ze zijn niet altijd fijn, maar je wilt niet dat ze nog meer ruimte innemen in je leven. Het is zinvoller om je energie te richten op de zaken in jouw leven die er echt toe doen. Het is belangrijk om in het hier en nu te leven en het verleden en de toekomst te laten zijn voor wat ze zijn.

Om uit het nadenken te komen helpt het om je focus te leggen op een lichaamsdeel, bijvoorbeeld: je arm. Waar ligt je arm, voelt hij warm of koud, op welk punt steunt hij? Zo gaat je brein aan de gang met gebeurtenissen in het hier en nu en krijgen de negatieve gedachtes en gevoelens geen aandacht, waardoor ze naar de achtergrond verdwijnen.

Het is voor mij noodzaak om naar mijn eigen behoeftes te luisteren, helemaal als mijn lichaam daadwerkelijk kan zeggen door een insult dat ik over mijn grenzen ben gegaan. Het is juist niet egoïstisch om naar mijzelf te luisteren, want doordat ik goed voor mezelf zorg kan ik er weer zijn voor anderen. Ik moet blijven investeren in mijzelf. Ik heb diezelfde avond nog een tas en nieuwe laarzen besteld. Of heb ik de woorden van meneer de Psych nou iets te letterlijk genomen?

Ik maak een prachtige reis naar acceptatie en leg daarmee de basis om al mijn (komende) insulten en verdriet te kunnen verwerken. Deze is vele malen magischer dan gedacht. Mijn nieuwe tas vult zich met sterke gedachtes, zekerheid en vertrouwen en er is nog ruimte genoeg om deze verder te vullen met alle ervaringen die ik tegenkom tijdens deze trip. Ik bewandel het pad rustig verder op mijn nieuwe laarzen. Goede investeringen!

Geschreven: September 2017
Mama in de val

 

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close